recensie door Ton Timmermans

Wervelende kunst presenteert zich in Zandvoorts Museum

"Splash, Calling all Mermaids!" De fantasierijke opening brengt 'leven in de brouwerij'. Het bekijken en genieten van de werken van beeldend kunstenaar Donna Corbani in het Zandvoorts Museum zijn de moeite méér dan waard.De expositie is een retrospectief met als thema het strand- en zeeleven. Zowel haar schilderijen als haar bronzen sculpturen zijn creaties in de stijl waar Donna Corbani internationaal beroemd mee is geworden. Daar voortreffelijk bij passend heeft de kunstenares de opening georganiseerd. Al eerder waren, naast de kunstwerken, kleurrijke, gracieuze meerminnen aangekondigd. Dus de spanning zat er bij voorbaat al in. Ze dragen veelal namen die verband houden met de oude Griekse mythologie. Met name uit de meest recent gemaakte schilderijen spreekt een zekere 'Schwung', een verrassende losheid van verfstreken. Toch blijft de uitzonderlijke beheersing van strakke lijnen en penseelvoering, zoals die uit alle schilderijen en sculpturen spreekt. Met elegante figuren die zich bewegen tegen vlammende achtergronden. In het Zandvoorts Museum wedijveren heden en verleden met elkaar. Een optimale presentatie van beide, vereist onder meer een op elkaar afgestemde rangschikking, en die ontbreekt helaas. Een weergave van het dorpse verleden pal naast hedendaagse kunst werkt storend. Zeker als de overgang van het ene naar het andere abrupt en zonder enig verband verloopt zoals nu een en ander gepresenteerd wordt. Als kleurrijke moderne kunst zonder enige aanwijsbare reden moet concurreren met zaken uit het verleden voegt dat niets toe aan het geheel en doet afbreuk aan beide.Geheel in de Hollywoodtraditie kwamen klokslag 16.00 uur twee glimmende TukTuks voorrijden. Als ware het limousines stapten uit de Thaise taxi's vijf charmante zeemeerminnen. Minzaam glimlachend poseerden de dames voor de toegestroomde fotografen. Terwijl de ene meermin enorme zeepbellen de lucht in blaaste, presenteerde een ander aan de omstanders suikerzoete spekjes. In het Museum speelde een twee man sterke band vrolijke, traditionele Griekse muziek. De meerminnen passen net zo perfect in dit mythisch tafereel als de omringende schilderijen van Donna. Al zijn de bronzen sculpturen gemaakt van zwaar brons, door de vormen wekken ze de indruk speels en luchtig te zijn. Ze spreken dezelfde taal als de schilderijen: gracieuze figuren die iets mee te delen hebben aan de oplettende beschouwer. Zo zit er achter elk kunstwerk méér dan alleen sierlijke lichaamsvormen. Met titels als 'Celestial', 'Sultry Storm' en 'Siren' spreken de schilderijen rechtstreeks tot de verbeeldingskracht. De reeds bestaande perfectie met de slanke lijnen wordt nu aangevuld met mysterieuze bezieling. Bij zijn openingsspeech hield wethouder Gert Toonen een vurig pleidooi voor méér kunst in de openbare ruimte van Zandvoort. Langs de boulevard ziet hij graag een fraaie beeldenroute verrijzen. Over een concrete uitwerking van de (vage) museumplannen zwijgt hij in alle talen. Hoelang zal het nog blijven bij dromen? In haar dankwoord noemde Donna Corbani het Museum een "inspiratievolle plaats". De expositie in het Zandvoorts Museum van de olieverfschilderijen en bronzen sculpturen is te zien tot 23 oktober.